ایمنی یکی از پرکاربردترین کلماتی است که در رابطه با انسان و در زمینه‌هایی

چون پزشکی، صنعت و مواردی از این قبیل استفاده می شود.
                  

ایمنی شاخه‌ای از علم است که به تجزیه و تحلیل عوامل مخاطره‌آمیز می‌پردازد وآن را آنالیز کرده و

راهکارهای کنترل و کاهش آن را پیگیری می‌کند. حوادث ناشی از کار به حدی از نگران کنندگی رسیده، که تبعات انسانی

و اقتصادی آن مانعی جدی بر سر راه توسعه کشور به حساب می آید. اما سوال این است، که چگونه می توان این مسأله را 

به دغدغه شماره یک تصمیم گیران و فعالان اجرایی کشور تبدیل کرد؟ تاکنون تعاریف بسیاری برای واژه ایمنی به کار

رفته شده، برخی از این تعاریف به شرح زیر است:

·  وضعیتی است که در آن ریسک‌های ارزیابی شده، مورد قبول واقع می‌شوند

.

· عبارت است از میزان یا درجه دور بودن از خطر

 

·  رهایی از ریسک غیرقابل قبول یک خطر

 

·  حالتی که در آن احتمال خطر، آسیب (به اشخاص) یا خسارت مادی، به میزان قابل قبول محدود شده باشد

.

·  حفاظت نسبی در برابر خطر

 

ایمنی به طور صد در صد و مطلق وجود ندارد و عملاً هم هیچگاه حاصل نخواهد شد، از این روست که گفته  می‌شود ایمنی

حفاظت نسبی در برابر خطرات است. یک مکان، یک کار معین و یا یک دستگاه زمانی ایمن انگاشته می‌شود که احتمال خطر

مرگ، مجروح شدن و یا ابتلا به بیماری برای کسانی که در آنجا بوده یا با آن دستگاه کار می‌کنند در حد قابل قبول پایین باشد.

البته باید به موارد دیگری همچون آسیب به محیط زیست  و آسیب به دستگاه و موارد دیگر هم اشاره کردم جامع جهانی تا کنون

دستورالعمل­ ها، استانداردها و قواعد زیادی را در رابطه با ایمنی کار تدوین کرده­ اند. در همین راستا،سازمان ملی استاندارد ایران

نیزدر سال­ های اخیر مجموعه ­ای از استانداردها را در این زمینه تدوین کرده است و امید آن می ­رود که با کاهش خطرات، موجبات

کاهش آسیب و خسارت فراهم آمده و به تبع آن بهره­وری کار افزایش یابد.علیرغم فعالیت­ های گسترده در زمینه ایمنی کار، تا کنون

استانداردها و دستورالعمل­ های ایمنی مشخص و مدونی برای فعالیت­ های زمین شناسی تهیه نشده است. بنابراین، تهیه "استانداردهای

ایمنی در فعالیت‌ های زمین‌شناسی" به همت سازمان زمین­ شناسی و اکتشافات معدنی کشور  گامی است در جهت افزایش بهره­ وری

در انجام مطالعات زمین­ شناسی و اکتشافات معدنی.

 

 

 

Copyright 2010 GSI